Tegen welke straffen kunt u aanlopen in geval van fraude?

Allereerst behoeft handhaving van fraude niet altijd via de strafrechtelijke weg te verlopen. Bestuursrechtelijke handhaving middels bestuursrechtelijke sancties behoort eveneens tot de mogelijkheden.

Handhaving middels bestuursrecht
Het bestuursrecht kent twee typen sancties: bestraffende en herstellende. Het verschil speelt met name een rol in geval van samenloop met een strafrechtelijke sanctie. Een bestuursrechtelijke sanctie, bestraffend van aard, mag namelijk niet naast een strafrechtelijke sanctie worden opgelegd en vice versa (ne bis in idem-beginsel).

Bestuurlijke boete en sommige gevallen van intrekking van vergunning zijn sancties die bestraffend  van aard zijn. De bestuurlijke boete heeft als doel de daders te bestraffen/vormen potentiële daders af te schrikken. Intrekken van vergunning is dan bestraffend  wanneer vergunning wordt ingetrokken om iemand leed toe te voegen.

Tevens zijn er bestuursrechtelijke sancties die doorgaans wél naast strafrechtelijke sancties kunnen bestaan, daar het doel van deze sancties het herstellen van de oude situatie is en niet het bestraffen of vormen van de dader. Bestuursdwang, last onder dwangsom en sommige gevallen van intrekking van vergunning hebben zo een herstellende functie. Bestuursdwang en last onder dwangsom worden altijd ingezet om de situatie te herstellen.

 

 

Handhaving middels strafrecht
In Nederland zijn strafrechtelijke sancties onderverdeeld in maatregelen en straffen. Beiden hebben een ander doel. De straf heeft als doel leedtoevoeging van de dader, terwijl een maatregel op het herstellen van de oude situatie of het beveiligen van de maatschappijziet. Schadevergoeding aan het slachtoffer of plaatsing van de dader in een psychiatrisch instituut zijn voorbeelden van een maatregel dat in het strafrecht kan worden opgelegd.  

 

 

Maatregelen
Strafrechtelijke maatregelen kunnen worden onderverdeeld in vermogensmaatregelen en/of vrijheidsbenemende maatregelen. Vermogensmaatregelen hebben betrekking op goederen of op het betalen van schadevergoeding.

 

 

Vermogensrechtelijke maatregelen
Onttrekking aan het verkeer is een vermogensmaatregel waarbij in beslag genomen goederen (zoals wapens, messen), zonder veroordeling van verdachte, ten gunste van het algemeen belang aan het verkeer kunnen worden onttrokken. Veroordeling van verdachte is niet vereist bij dit maatregel.

Ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel is ook een vermogensmaatregel waarbij verdachte het behaalde voordeel met het plegen van het misdrijf aan de staat moet terugbetalen. Een veroordeling is verplicht.

Schadevergoedingsmaatregel komt erbij kijken wanneer slachtoffer schade lijdt en middels een voeging in de strafzaak schadevergoeding eist. De maatregel kan alleen dan worden opgelegd wanneer veroordeling volgt voor verdachte.

 

 

Vrijheidsbenemende maatregelen
Plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis is een vrijheidsbenemende maatregel en kan alleen aan verdachten worden opgelegd die vanwege een geestelijke stoornis absoluut geen schuld aan het strafbare feit hebben en tegelijkertijd een gevaar voor zichzelf of voor anderen vormen. 

TBS is eveneens een vrijheidsbenemende maatregel en is de afkorting van Ter Beschikking Stelling. Er bestaan 2 vormen van TBS, te weten: de TBS met dwangverpleging (in een kliniek) en de TBS met voorwaarden (dit is een lichtere vorm waarbij de verdachte niet gedwongen wordt opgenomen in een kliniek).

 

De (zwaardere) TBS met dwangverpleging kan op twee manieren worden opgelegd, namelijk:

 

  1. voor de duur van maximaal 4 jaar
  2. voor de duur van 2 jaar met de mogelijkheid om telkens met 1 of 2 jaar te verlengen (enkel bij geweldsmisdrijven)

 

TBS kan eventueel nog worden gecombineerd met een gevangenisstraf, waarbij als hoofdregel geldt dat eerst de gevangenisstraf moet worden uitgezeten wil men aanvangen met de TBS.

 

Plaatsing in inrichting voor stelselmatige daders (ISD-maatregel) is een vrijheidsbenemende maatregel die wordt opgelegd bij (meerderjarige) veelvuldige wetsovertreders,ter voorkoming vannieuwe overtredingen en voor de duur van maximaal 2 jaar. Een ISD-maatregel kan niet in combinatie met een hoofdstraf (bijv. gevangenisstraf), maar wel in combinatie met een bijkomende straf, worden opgelegd.

 

 

Straffen
De straffen zijn verdeeld in hoofdstraffen en bijkomende straffen. Tot de hoofdstraffen worden gerekend de gevangenisstraf, hechtenis, taakstraf en geldboete.

Ontzetting van bepaalde rechten, verbeurdverklaring en openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak zijn bijkomende straffen.

 

straatverbod, schadevergoeding, ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel

Verder kunnen zowel natuurlijke personen als rechtspersonen (bedrijven) wegens fraude worden vervolgd.

 

In geval van vervolging middels strafrecht riskeert men in het ergste geval – onder verzwarende omstandigheden – een gevangenisstraf van tot wel 7 jaar.


  

 

 

Benadelingsbedrag Oriëntatiepunt
 

a. Tot € 10.000,–

 

 

1 week tot 2 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf / taakstraf

 

b. € 10.000,– tot € 70.000,–

 

 

2 tot 5 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf / taakstraf

 

c. € 70.000,– tot € 125.000,–

 

 

5 tot 9 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf / taakstraf + voorwaardelijke gevangenisstraf

 

d. € 125.000,– tot € 250.000,–

 

 

9 tot 12 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf

 

e. € 250.000,– tot € 500.000,–

 

 

12 tot 18 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf

 

f. € 500.000,– tot € 1.000.000,–

 

 

18 tot 24 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf

 

g. € 1.000.000,– en hoger

 

 

24 maanden tot maximum onvoorwaardelijke gevangenisstraf

Recente reacties